Het slechtste advies wat ik ooit kreeg als werkende moeder

Slecht advies

“Jij wilde een kind, dus tja, dan zal je offers moeten brengen. Een stapje terug doen in je werk is heel normaal hoor. Je kind is toch belangrijker dan je werk en je carrière?”

Hoorde ik dit nu goed? Net moeder geworden van mijn eerste kind werd ik even vermanend toegesproken door een collega-moeder en vriendin. Mijn mond viel open. Zei ze nu net echt dat ik mijn ambities maar aan de wilgen moet hangen, dat moeder worden automatisch exit carrière betekent? En suggereerde ze nu net echt dat ik een slechte moeder ben als ik mijn werk belangrijk vind?

Zij is niet de enige die daar zo over denkt. Een tijdje geleden stond ik met een artikel in de online Telegraaf Vrouw. Daarin gaf ik moeders tips voor meer me-time, naar aanleiding van een Engels onderzoek dat concludeerde dat moeders maar 17 minuten per dag voor zichzelf hebben. Dit artikel sloeg in als een bom. Zo’n 20.000 keer werd het op Facebook gedeeld en ik kreeg enkele honderden reacties. Buiten het feit dat veel lezers dachten dat ík dit onderzoek opgezet of verzonnen had (nee, het is een Engels onderzoek van de Daily Mail, zie hier), waren er ook een hoop mannen en vrouwen die mij lieten weten dat je als moeder niet moet zeuren en je mond moet houden. Dat je nu eenmaal zelf voor kinderen hebt gekozen en je je maar moet neerleggen bij de consequenties, zoals minder tijd voor jezelf en voor wat jij belangrijk vindt in je leven náást je kids. En dus ook minder tijd voor je werk. En dat als ik meer tijd voor mijzelf wil, voor mijn man of voor mijn werk, ik simpelweg een vreselijk slechte moeder ben. Schokkend vond ik dit! En het maakte mij verdrietig, want ‘een slechte moeder’ genoemd worden, dat doet pijn.

Gedoemd te mislukken

Anno 2015 vinden mensen dus nog steeds dat, op het moment dat wij moeder worden, we alle andere rollen die we vervullen in ons leven simpelweg moeten opgeven. Dat onze generatie mama’s alles wil: een gelukkig gezin, een mooie baan, goede vrienden, zelfontwikkeling, hobby’s en tijd voor jezelf. Dat wij als moeders te veel van het leven en onszelf verwachten en dat dat gedoemd is te mislukken.

Nu ben ik het er wel mee eens dat work-life balance niet bestaat: dat je niet álle ballen altijd op hetzelfde moment hoog kan houden. Lees ook mijn eerdere blog: Work-Life balance bestaat niet over mijn ontdekking dat er geen balans kan zijn tussen je werk en je leven en dat je eigenlijk altijd bezig bent met wat op dat moment de hoogste prioriteit heeft. De ene keer is dat thuis, en de andere keer is dat je werk. En dat je niet streeft naar balans, maar naar harmonie.
Maar is dat erg? Maakt je dit een slechte moeder?

Een slechte moeder

Ik zou mijzelf een slechte moeder vinden op het moment dat ik niet de beste versie van mijzelf leef. Als ik mijn kinderen meegeef, dat je je kop vooral niet boven het maaiveld moet uitsteken, maar leeft naar de typisch Nederlandse uitdrukking ‘doe vooral normaal, dan doe je al gek genoeg.’ Ik zou mijzelf een slechte moeder vinden als ik mijzelf compleet wegcijfer, waardoor ik mijn talenten en mijn kennis niet de ruimte geef en daardoor niet van betekenis kan zijn voor anderen. Ik zou mijzelf een slechte moeder vinden wanneer ik mijn dochter Emilia leer dat zodra zij moeder wordt, ze haar ambities, verlangens en haar dromen on hold moet zetten. En ik zou mijzelf een slechte moeder vinden als ik mijn zoon Alessio leer dat de zodra een vrouw moeder wordt, ze bovenal moeder is en de rest niet echt meer telt.

Veel belangrijker vind ik het mijn kinderen te leren niet te oordelen over anderen. Andermans verhaal is immers de jouwe niet. Dus als een moeder een stapje terug wil doen in haar carrière omdat ze al haar tijd en aandacht aan haar gezin wil geven, is dit prima. En als een moeder werkt omdat dit belangrijk is voor haar groei, voldoening en welzijn, dit ook in het belang van haar kinderen is. En ook dat is prima.

Bovenal leer ik mijn kids zich netjes te gedragen, dus aan die moeder met het slechte advies (én tegelijk ook aan al die lezers die mij ‘een slechte moeder’ noemden): van mij krijg je geen dikke vette middelvinger, maar nog een kopje thee.

Herken je je ook in dit verhaal? Wil je hier met mij over sparren? Klik hier en neem contact met me op!


Over de auteur

Nikolien Martina-Doorenbos (39 Posts)

Nikolien is eigenaar van Moms&More en maakt ambitieuze moeders weer blij met zichzelf en hun leven. Zodat moeders het werk doen waarin zij het allergelukkigst zijn én tegelijkertijd een gezonde harmonie tussen werk en privé houden. Nikolien is moeder van dochter Emilia (04-2011) en zoon Alessio (08-2014). Ze weet hoe het is om als werkende moeder alle ballen in de lucht te willen houden (en er regelmatig toch een te laten vallen). Ze heeft een allergie voor klagers, slachtoffers en lege glazen en houdt van chocola, wijn en chicklist. Nikolien is -als eerste in Europa- door het Australische Institute of Women International gecertificeerd Creatrix® Transformologist® en Hoofdtrainer Europa. Verder is zij gecertificeerd NLP Master Practitioner, gecertificeerd DISC Trainer en heeft ze diverse opleidingen gevolgd ten behoeve van vrouwen gezondheidszorg, persoonlijke en intuïtieve ontwikkeling. Zij is aangesloten bij NOBCO, NVNLP, Care for Women, ViV en RBCZ. Nikolien is auteur van het boek "Balanceren tussen Kinderen en Carrière, Een praktische gids voor werkende moeders".

Comments (9)

  1. Veronique Beantwoorden

    jun 08, 2015 at 14:56

    Bingo, wat een goed blog! Ik trek hem zelfs nog een stukje verder; er zijn momenten dat mijn bedrijf tijdelijk boven mijn gezin staat. Omdat ik daarmee het schoolgeld betaal, sportclubs en een dak boven ons hoofd verdien. En dat kan niet als ik permanent in de spagaat moet zitten tussen mijn moederrol en mijn ondernemerschap. In mijn hart staan ze altijd op 1, daar twijfelt niemand aan. In mijn tijdsbesteding moet ik keuzes maken en als het goed is voor mijn gezin om dat tijdelijk anders te doen, dan is dat zo. Top Nikolien, dank!

  2. Murray Beantwoorden

    jun 13, 2015 at 23:00

    Uw werk belangrijker vinden dan uw kind, dat kan. Maar dat is slechts een persoonlijk waardeoordeel dat niet perse betrekking heeft op uw handelen. Dat op zichzelf maakt u natuurlijk geen slechte moeder. Wellicht bedoelde deze collega moeder en vriendin echter dat het verwaarlozen van de opvoeding van uw kind om evenveel te kunnen blijven werken u een slechte moeder zou maken. Daar heeft ze natuurlijk helemaal gelijk in. Als het een dilemma is tussen uw carrière en de opvoeding van uw kind lijkt het mij heel erg vanzelfsprekend waar de offers gebracht moeten worden. Als u de twee niet kunt combineren, had u heel simpel geen kinderen moeten krijgen. Wat mij heel erg stoort in de maatschappij (en ik zeg niet perse dat dit betrekking heeft op u): mensen gaan veel te lichtzinnig om met kinderen krijgen. Sommigen vinden het vanzelfsprekend, sommigen willen hun eigen leven verrijken, meestal wordt het puur uit egocentrische overwegingen gedaan, maar zelden wordt er rekening gehouden met wat voor impact dit heeft op het kind. U begint toch een mensenleven, gevuld met goede dingen, maar ook vooral lijden; emotionele ellende, ziekte en verlies, depressie en onzekerheid. Om dit helemaal te voorkomen zou ik zeggen dat niemand ooit nog kinderen zou moeten krijgen. Dat gaat echter nooit gebeuren, mensen blijven in de aard zeer egoïstisch wezens die geprogrammeerd zijn om zich voort te planten. Op z’n minst hebben ouders dan echter de verantwoordelijkheid dit lijden zoveel mogelijk te beperken. Opvoeding speelt daar een essentiële rol in. Dus carrière vs opvoeding (overweeg overigens eens bijvoorbeeld de RIE-methode), de keuze lijkt mij duidelijk.

    • Nikolien Martina Beantwoorden

      jun 14, 2015 at 21:13

      Bedankt voor je reactie Murray. Wat mij opvalt in de reacties die ik op deze blog krijg en nog meer op het stuk in De Telegraaf, is dat lezers er zo maar van uit gaan dat op het moment dat je als moeder dingen doet die voor jou belangrijk zijn (zoals je werk, je studie, je ontwikkeling, tijd voor jezelf, you name it) dit gelijk staat aan het verwaarlozen van je kind. Dat je egoïstisch bent en onverantwoordelijk. Dit lijkt me wel erg kort door de bocht en ongenuanceerd.
      En dan vraag ik mij af… speelt dit vooroordeel ook bij vaders? Wordt het vaders verweten dat wanneer zij kinderen krijgen én evenveel blijven werken én naar de sportclub blijven gaan, dit ten koste gaat van hun kinderen? Mag je deze vaders dan slechte vaders noemen?
      Laten we in één ding duidelijk zijn: ik heb het geluk van mijn kids 24/7 voor ogen. Dáárom juist doe ik de dingen zoals ik ze doe en dáárom juist heb ik bepaalde keuzes gemaakt. En in mijn ogen is iedere moeder en vader vrij dat te doen. Zonder mijn oordeel en met mijn respect.
      Een kopje thee misschien?

  3. Melinde Bussemaker Beantwoorden

    jun 17, 2015 at 10:55

    Eens!
    Wanneer je moeder wordt veranderd je leven, maar het betekent niet dat de persoon die je was helemaal verdwijnt. Alsjeblieft niet zeg, dan zou het lastig worden om over een jaar of twintig een leuke invulling aan je leven te geven. Je kunt inderdaad niet alles hebben of perfect doen, maar je hoeft jezelf ook niet compleet weg te cijferen omdat je nu eenmaal moeder bent geworden. Ook ik wil mijn zoon en dochter het in mijn ogen goede voorbeeld geven van een moeder die heel veel van hen houdt en graag bij hen is, maar die ook dingen voor zichzelf doet (om op te laden) en haar capaciteiten en hersenen gebruikt in haar werk.

    De rol van de vrouw is veranderd en daarom wordt het de vrouw aangerekend wanneer kinderen in andermans ogen te weinig aandacht krijgen. Het vraagt om een cultuuromslag en dat kost tijd. Hopelijk is het tegen de tijd dat onze kinderen carrière gaan maken écht normaal dat vrouwen werken en zorgen, en dat mannen hetzelfde doen.

    N.B. het is het slechtste advies dat, niet wat (beroepsdeformatie).

  4. Ruth Beantwoorden

    jun 18, 2015 at 09:56

    Grappig Murray, waar lees jij dat Nikolien (en moeders net als zij) haar werk belangrijkER vinden dan haar kind? Dat is steeds de opvatting/ aanname/ invulling die ik hoor en lees van ouders die andere keuzes maken dan Nikolien.

    Het is in mijn ogen echter geen kwestie wat je belangrijkER vindt. Geen enkele moeder zal beamen dat werk belangrijkER is dan haar kind. Maar doen wat goed is voor jouzelf en daarmee dus ook voor je kind, dat is het allerbelangrijkste. Is dat tijdelijk even stoppen met werken om ruimte te hebben voor je kinderen, dan is dat het. Is het je dromen en ambities waarmaken, tijd en ruimte ook creeeren voor jezelf om er daarmee ook echt voor je kind te kunnen zijn, dan is dat het! En zo zijn er nog heel veel varianten te bedenken.

    Ik moet de eerste moeder en vader nog ontmoeten in mijn omgeving die, als het erop aankomt – werkend, minder-werkend of niet-werkend – die niet alles direct uit zijn of haar handen laat vallen als er iets (ernstigs) met hun kind aan de hand is. Vertel mij dan wat er in het hart van iedere moeder en vader belangrijkER is!! Ja precies, hun kind!

    Hartelijke groeten van een zelfstandig ondernemende moeder die tijd en ruimte creeert voor haarzelf EN haar kinderen op haar eigen manier 🙂

  5. Jenny Beantwoorden

    jun 19, 2015 at 09:46

    Wat een verademing om je standpunt te lezen! Ik denk er net zo over. Waarom moeten vrouwen alles opgeven als ze kinderen krijgen en mannen niet? Was het voor hun niet net zo een keuze om kinderen te krijgen? Waar zit de zorgtaak voor de man? Ik heb hier geluk mee. Als 1 van de kinderen ziek is, blijft mijn man thuis en zorgt voor ze. Dit is wel een proces geweest en ook ik heb wel eens zowat de haren uit mijn hoofd getrokken van frustratie. Als ik weg ging en man was gewoon thuis, dan werd er wel van mij verwacht dat ik dan de kinderen mee nam. Al was het voor een lullig boodschapje. Nee dus. Jij bent net zo goed een ouder van dit kind als ik en jij kunt dus ook prima voor dit kind zorgen.

    Dit geldt in mijn optiek voor ALLE vaders. Als vaders dit zo tegen de borst stuit, misschien hadden zij dan wel niet voor kinderen moeten kiezen…

  6. Ellen Beantwoorden

    jun 19, 2015 at 23:04

    eens, eens, eens!!!
    Hulde aan Nikolien!

  7. debby Beantwoorden

    jun 25, 2015 at 20:50

    minder of niet werken betekend niet meer “me time” ik ben momenteel full-time mama (werk zoekend) maar tijd overhouden …… uhm nee nog niet gelukt, met een schoolgaande dochter van 4 jr en een dochter van 9 mndn is “me time” niet makkelijker in te plannen, ik ben ook aan het studeren, maar zelfs dat lukt niet zoals ik dat zou willen, op kinderen zitten nou eenmaal geen knopjes om te programmeren wat handig is voor moeders en wat zou ik graag weer aan het werk zijn, dat maakt mij ook een fijnere mama is mijn ervaring, idd oordelen over anderen is zo makkelijk ……

  8. […] is werk. Wat doe je met werken als je moeder bent. Ik heb hier al eerder een blog over geschreven: Het slechtste advies wat ik ooit kreeg als werkende moeder. Deze blog is ruim 20.000 keer gelezen en heeft héél wat losgemaakt. Een van de reacties die ik […]

Plaats een reactie